Dit lichaam zelf is de poort van verlichting. Terugkeren naar het lichaam is in zen een wijze van beoefening. Terug naar je ademen bijvoorbeeld. En je laten meevoeren door de  natuurlijke cadans ervan. Of je in situaties afvragen: wat zie ik? Wat hoor ik? Wat proef ik? en vervolgens ook: Wie of wat is het dat hoort? Wie of wat is het dat ziet? Wie of wat is het dat proeft?

Wanneer de neiging tot controle en beelden erover wegvallen en datgene dat ziet, hoort, proeft, ademt zich kan manifesteren blijkt het de oneindige Aanwezigheid te zijn, het Licht dat zich in dit lichaam en in alles en iedereen manifesteert in wat we ervaren als vormen, klanken, geuren, smaken. Emoties, gedachten en gevoelens. Derhalve zijn alle verschijnselen van oorsprong open, onbepaald, kennen ze geen begin en geen einde, onverbrekelijk met elkaar verbonden.

En alles ervaren we hier in dit lichaam. Daarom noemen we het ook de Poort van Verlichting. Van ontwaken. Door intiem te worden met deze sterfelijke ‘jas van huid en botten’ worden we meer en meer doordrongen van het Licht dat er altijd al was en altijd zal zijn.

Foto Samad Deldar – Pexels