Om de beste ervaringen te bieden, gebruiken wij technologieën zoals cookies om informatie over je apparaat op te slaan en/of te raadplegen.
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.
De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door je Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
In memoriam Kees Bastiaanse (22-09-1953 † 31-07-2018)
Het bericht dat onze mede-cursist en dierbare vriend Kees Bastiaanse dinsdagmiddag 31 juli jl onverwacht is overleden, heb ik met groot verdriet ontvangen en is nog altijd moeilijk te bevatten. Ik denk allereerst aan zijn gezin, familie en naasten, aan hun immense verlies en aan de kracht die ze voor deze moeilijke dagen en in de komende zware tijd nodig zullen hebben.
Kees was sinds 2007 deelnemer aan de woensdagavond-zengroep. In deze kleine groep vormen alle cursisten samen de pijlers. Een van die pijlers is nu weggevallen.
Kees was een gemotiveerde, ja gepassioneerde deelnemer. Zijn nieuwsgierigheid, gedrevenheid en inspiratie in de deelname waren authentiek. Vanaf de eerste kennismakingscursus waaraan hij met een aantal vrienden uit de gezondheidszorg in 2007-2008 deelnam, volgde een vervolgcursus die uiteindelijk leidde tot een vast groepje dat in de afgelopen tien jaren om de 3-4 weken bijeen kwam.
Hij woonde de halfjaarlijkse workshops met Maurice Knegtel Roshi in Lelystad bij en afgelopen januari nam hij voor het eerst ook deel aan de 4-daagse Zenintensive van Izen in Eerbeek. Hij was erdoor geraakt, zei hij na afloop van de Intensive. Zoals de bijeenkomsten op woensdagavond hem ook raakten en hij op zijn beurt de deelnemers op de avonden ook raakte, door zijn openhartigheid, emotie, twijfel, zelfspot. De beoefening op deze wijze gedurende vele jaren hielp hem zijn weg te vinden in het drukke alledaagse leven, in zijn leven als familiemens en als huisarts waarover hij altijd met eerbied en veel gevoel sprak.
We zullen Kees zeer missen, maar hij blijft ons nabij.
De leden van de woensdagavondgroep waaraan hij sinds 2007 deelnam, hebben Kees tijdens de condoleance-bijeenkomst de laatste eer kunnen bewijzen. Op verzoek van zijn familie heb ik tijdens een door zijn familie georganiseerde besloten bijeenkomst in Natuurpark Lelystad een kort woord ter nagedachtenis van Kees mogen spreken. Met de woensdagavondgroep hebben we een aparte en bijzondere avond gewijd aan Kees. Op zaterdagmiddag 1 december a.s. staat de workshop die Maurice Genko Knegtel Roshi in Lelystad gaat geven, in het teken van de nagedachtenis van Kees.
Zen, tot slot, gaat over niets anders dan over de Grote zaak van Leven en Dood. Hierbij een gedicht van de 15e eeuwse Japanse zenleraar Ikkyu die veelvuldig over de dood schreef:
Talloze paden leiden vanaf de voet
van de berg naar omhoog.
Maar boven, op de top gekomen,
daar staat dezelfde maan!
Een warme groet, Ben Claessens
(foto: Pexels, Johannes Plenio)
Grote Liefde
Zoals al in de Bijbel is genoemd, liefde en naastenliefde staan het hoogst aangeschreven. We spreken hier niet over de liefde voor een persoon in de zin van: ik houd van jou en niet van de ander, maar van Grote Liefde, onvoorwaardelijke liefde voor de ander, voor elke ander, als zijnde de unieke manifestatie, beeld van de Ene essentie. De Grote Liefde die me op een onmiddellijke en ondubbelzinnige wijze toont, de ander, dat bén ik. het is deze Grote Liefde die zich enkel kan ontvouwen in de geest van de mens die ‘leeg’ is, volkomen ontvankelijk, in wie de aanwezigheid van de essentie zich tot in de genen laat gelden. Liefde is de werkzaamheid van de scheppingskracht, opgemerkt in de ziel van de mens en daar tot volle ontplooiing komend. Dit kan zodra in de mens de zintuigen niet meer interfereren en bezoedelen en de scheppingskracht ongehinderd de geest vervuld. Alles, maar dan ook alles komt in zo’n ogenblik in het volle Licht te staan, van het kleinste tot het grootste, van dichtbij tot in de verste uithoeken van het universum, want niets is uitgezonderd van of buiten die kracht. Dit is de werking van de geest waarvan de mens de genade van de getuigenis ontvangen heeft. Overigens, niet ieder zal het zo ervaren, afhankelijk van de levensinstelling, de omgeving en de ervaringen die men heeft moeten doorstaan of nog doorstaat.
Religieuze beleving is niet op te leggen of af te dwingen
Spirituele, religieuze beleving is onmogelijk op te leggen of af te dwingen, hier gaat het immers om een verlangen naar het proeven en de smaak krijgen van die grond, een ontvankelijk worden over jaren heen van (steeds minder eigen) werkzaamheid, een oefenen van geduld, van vertrouwen, van discipline, een verschuiving van ik naar niet-ik.
We werken en leven in een mysterie. De Bijbel als leidraad nemen is een mooi voornemen maar het gaat erom de Bijbel te doorgronden en voor te leven, het ten diepste een ’hand’boek te laten zijn, de woorden staan in onze hand, in ons hart gegrift. Het verlangen activeert als het ware een innerlijke ‘vertaler’ van spirituele teksten. Zonder die vertaler geeft het boek haar geheimen niet prijs, kunnen we de parabels, metaforen en symboliek maar lastig doorzien en transformeren als zijnde de expressie van essentie, de manifestatie dat we als bestaan ervaren.
Wie het spirituele pad gaat bewandelen dient ervaring op te doen, te leren kijken met het innerlijk oog, de onverbrekelijke band met de omgeving ervaren en daarin de wederzijdse afhankelijkheid, het gegeven dat ons bestaan de uitkomst is van de uitwerking van miljarden jaren waarin oerwetten zich hebben uitgekristalliseerd maar waarin één aspect onveranderlijk is gebleven: het Licht waarin we staan en dat zich in alles en iedereen uitdrukt.
Aandacht oefenen. Simone Weil Franse filosofe (gestorven in 1943) noemde iedere oefening in aandacht uitermate belangrijk, bij uitstek de studie, leren zag zij als (een spirituele) beoefening. Zij schreef: ‘Want de grotere mogelijkheid om aandachtig te zijn, is niet beperkt tot een bepaald terrein maar strekt zich uit over het geheel van de menselijke vermogens’.
Aandacht als functie van onze geest, zoals al onze vermogens in de geest hun oorsprong vinden.