Om de beste ervaringen te bieden, gebruiken wij technologieën zoals cookies om informatie over je apparaat op te slaan en/of te raadplegen.
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.
De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door je Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
Terugkijkend op 2016
Grote dankbaarheid overheerst bij het in de herinnering roepen van de workshops, cursussen en retraites in het afgelopen jaar, van de vele samenkomsten, de talloze ontmoetingen en gesprekken, openhartig, emotioneel, soms met tranen, dikwijls met een lach.
De weg die we (samen) gaan, is een uitnodigende en veeleisende. Het is een pad dat ons dieper in het bestaansmysterie leidt en waarop we ontwaken tot het diepe besef dat we dit mysterie met ons eigen leven, dit bestaan zoals het zich hier en nu ieder ogenblik ontvouwt, manifesteren. DIT is het, zonder dat we nu precies weten wat het is. De Weg is dus niet ver, nee ze is onmiddellijk, ze beweegt zich hier, het is wat hier zit en deze woorden leest.
We leven het alomvattende mysterie met ons leven, in dit lichaam en onze vermogens voor en ervaren het daarin als heel concreet. Soms concreter dan we wensen. Het leven is onontkoombaar, het draait er niet om heen. Vluchten kan niet. Het confronteert en is daarbij glashelder, precies wat het is, zoals Maurice Knegtel Sensei placht te zeggen, wat we er ook van maken en ook al willen we het niet altijd onder ogen zien. We hebben geen andere keuze dan het te leven en de uitdaging aan te gaan dit op een oprechte, verantwoordelijke en liefdevolle wijze te doen. Eyes wide open, kijkend met de blik van de ruimte, de eenheid ervaren die we in alle verscheidenheid zijn, en daar naar handelen. Handelen, enkel omwille van het handelen, voortkomend uit en in overeenstemming met de situatie die zich voordoet en die we manifesteren.
Uiteraard lukt ons dat de ene keer beter dan de andere keer. We zijn mens, kwetsbaar, feilbaar, telkens weer. Onze ware ongeboren natuur drukt zich immers in ons uit als sterfelijk wezen, als de ervaring van leven en dood, als succes en falen. Wat we ook van dit leven denken en vinden, de ware natuur in ons zwijgt heeft er geen mening, geen oordeel over. Het drukt zich enkel uit, onophoudelijk, ieder moment en blijft daarmee met eindeloos geduld aan onze deur kloppen en fluisteren: Wees wakker! Zie!
Hoe troostend. We zoeken onze toevlucht tot de Boeddha, we bewegen ons in de kracht, de handpalm van de Boeddha, we zien met diens oog, horen met diens oren. Zo dichtbij is de Weg.
Ontwakingservaring
In de novembermidweek (22-27 nov) van 2016 in de abdij St. Willibrord in Doetinchem waaraan 18 ervaren zenbeoefenaren deelnamen, hebben twee studenten een ontwakingservaring beleefd. ”Het moment waarop de kruik barst”, noem ik het. Het is de ervaring van eenwording, samenvallen met jezelf, ontwaken tot je diepste wezen, ervaren wat IS. Gate, gate, paragate, parasamgate, bodhi, svaha (gegaan, gegaan, naar de overzijde gegaan) heet het in het Hart Soetra – een van klassieke soetra waarin de bodhisattva Avalokitesvara ‘de stroom van prajna-paramita’ binnen gaat. De stroom staat voor de eigen eenvuldige aanwezigheid, de alomtegenwoordige geest, het hart, het eigenste der eigene. Wie dit overkomt beseft: ”Dit is het! Het is allemaal hier, deze situatie, dit alles ben ik ten diepste.’
Deze ervaringen doen zich in kleinere of grotere intensiteit voor en overkomen een persoon als de ‘appel rijp’ is. Dat wil zeggen als de weerstand tot een minimum is terug gebracht en men innerlijk bereid is lichaam en geest te laten vallen. De bereidheid daartoe gebeurt in jarenlange beoefening en het moment waarop de vrucht rijp is, komt onverwacht. Het kan overal gebeuren en de trigger kan van alles zijn: een geluid, een woord, een bepaald beeld. In de zenweek in Doetinchem overkwam het de twee deelnemers door het lezen een regel in een boek en het geluid van een bezem. Zo eenvoudig kan het zijn. Een van de twee deelnemers zei: ‘Zo iets kleins opende iets zo iets groots. Ik liep er van over.’
Ik ben er overigens van overtuigd dat veel mensen deze ervaringen meer dan eens beleeft maar er amper bij stil staat of niet weet wat ermee te beginnen. Het is ook niet gebonden aan de beoefening van een spiritueel pad. Maar hoe dan ook, wie het overkomt overziet in een moment van volledige openheid het hele geestelijke landschap. Men kan daar niet in blijven hangen. Uiteindelijk dient men weer af te dalen naar de bewoonde wereld en daar de draad van alledag weer op te pakken. De ervaring laat zijn sporen na in het leven en hoe men daar in staat. Maar uiteindelijk rest enkel datgene wat het volgende moment te doen staat. De twee deelnemers zullen deze diepgaande ervaring geleidelijk in hun leven integreren, de draad ervan weer oppakken en hun beoefening voortzetten.
Kijken met de blik van de ruimte
Hongerige geesten, dorstend naar water. Je drinkt er aldoor van maar je kent de smaak niet. De Oceaan van harmonie en compassie wordt door velen ervaren als een Oceaan van lijden. De oorzaak is onwetendheid. Ze kijken en zoeken te ver weg. Hoe kan je de Weg vinden die je al gaat? Water kan nooit water vinden. Je blik en spraak zijn er één mee. Je tilt de ene voet op en zet de ander en verlaat de plaats van Verlichting nooit. Kijk! Zie! Maar je kijkt met de blik van de bezoedelde geest, vanuit denken in oorzaak en gevolg waardoor alles versplintert en verstrooid lijkt. Laat die neiging achter, zie met de ogen van de ruimte en je zult zien dat we er geen sprake is van ontwaken omdat alles al ontwaakt en van nature één. Denken, voelen, zintuigen en emoties zijn functies van het ene. Het universum hangt onder alles ons denken en doen. Geen ding, hoe groot of klein ook staat op zichzelf en kan zonder al het andere. Ze voeden elkaar, brengen elkaar voort maar de mens is in staat te volharden onderscheidmakend denken. Hoe arm wordt het leven zo. Men omhelst het tijdelijke en ziet niet de harmonie met het eeuwige. Alle treurnis en lijden in de wereld is daaraan te wijten. Onwetendheid overheerst. Keer de blik naar binnen, dring door in je eigen geest en laat alles achter. Dan, als de appel rijp is, zal de boom je in een onbewaakt ogenblik loslaten, je blik ontdoen van alle beperkingen en jou herenigen met alles en iedereen als de pure expressie van de eigen peilloze eeuwigheid van de oneindige geest.
Ben Claessens – Zen Cirkel Lelystad 2016